Mijn zoon was gisteren jarig. Hij werd acht jaar oud mijn schat.
Hij vroeg aan mij een vlieger. En die heeft hij ook gehad.
Naar z’n bal, z’n fiets, z’n treinen. Nee, daar keek hij niet naar om.
Z’n vlieger was hem alles. Alleen wist ik niet waarom.
En toen de andere morgen. Zei hij:”Vader, ga je mee”.
De wind die staat nu gunstig. Dus ik neem m’n vlieger mee.
In de ene hand z’n vlieger. In de andere een brief.
Ik kon hem niet begrijpen. Maar toen zei m’n zoontje lief:
Ik heb hier een brief voor m’n moeder. Die hoog in de hemel is.
Deze brief bind ik vast aan m’n vlieger.
Tot zij hem ontvangt, zij die ik mis.
En als zij dan leest hoeveel ik van haar houd.
Dat ik niet kan wennen aan die andere vrouw.
Ik heb hier een brief voor m’n moeder.
Die hoog in de hemel is. |
