Een bord met spaghetti en daar bovenop.
Daar lag een gehaktbal, maar oh wat een strop.
Want toen ik moest niezen eer ik hem verslond.
Vloog hij door de luchtdruk van mijn bord op de grond.
Hij rolde steeds verder, de grond die liep schuin.
Zo onder de deur door, pardoes in de tuin.
Ik kroop op mijn knieën door struiken en gras.
Maar ‘k zag geen gehaktbal, ‘k wist niet waar die was.
Maar zeven jaar later zag ik in die tuin.
Een grote gehaktboom, met een bal in z’n kruin.
Moraal:
Eet rustig spaghetti maar wil je geen last.
Houd als je moet niezen, je gehaktbal dan vast. |
