Ik heb eerbied voor jouw grijze haren.
Zij bekronen je lieve gezicht,
Zij verzachten de sporen der jaren.
Na een leven van werken en plicht.
Ik heb eerbied voor jouw grijze haren,
Voor je rimpels van zorgen en pijn.
Ik wil trachten voor hen die ze dragen,
Altijd een bron van vreugde te zijn.
Voor die lieve oude mensen,
Met hun diep doorgroeft gelaat.
Heeft m’n hart een gastvrij deurtje,
Dat altijd wijd open staat.
Omdat hen het harde leven,
Zowel leed als vreugde bracht.
Hebben zij nu grijze haren
En een blik zo wijs en zacht.
1e deel herhalen. |
