In die grote stad Zaltbommel, heerste grote watersnood.
En zo menig arme drommel, die niet zwemmen kon ging dood.
Refrein: En te midden van die rommel, rommel, Dreef de torenspits van Bim Bam Bommel.
En temidden van die rommel, rommel Dreef de torenspits in ’t rond.
Een matroos met houten benen Met een rooie zwembroek aan.
Zat erbarmelijk te wenen Want zijn schip dat was vergaan.
Op een vlot met houten planken, zat een grote herdershond.
Zo erbarmelijk te janken, omdat hij zijn baas niet vond.
Op een vloer met nog wat planken, dreef de doopsgezinde school.
Jongens hingen uit de banken, lapten het leren aan hun zool.
In een mand met verse broodjes, lag des bakkers jongste kind.
Spart'lend met z'n blote pootjes, stonk het uren in de wind.
't Was afgrijselijk te aanschouwen hoe, beroofd van haar corset.
Een boerin uit Henegouwen, aan kwam drijven op haar vet.
De twee zoontjes van de koster, zaten op het kerkdak.
Samen stekelbaars te vangen, in de kerkcollectezak.
Een Chinees met lange haren, op z'n rug een grote zak.
Viste met machinegaren, sinaasappels en tabak.
In een Ford met houten banden, zat een oude kruidenier.
Tussen zijn verkleumde handen, klemde hij een groot vat bier. |
